Zana Rexha Spahiu në krye të RTK-së

Zana Spahiu në krye të RTK-së – një emër që meriton të vlerësohet për kontributin dhe profesionalizmin

Emërimi i Zana Spahiut në krye të Radiotelevizionit të Kosovës ka nxitur reagime të shumta në opinionin publik. Fatkeqësisht, një pjesë e debatit është përqendruar në identifikimin e saj si bashkëshortja e aktorit Fatmir Spahiu, duke lënë në hije rrugëtimin e saj profesional dhe prejardhjen familjare. Një qasje e tillë nuk i shërben një debati të drejtë mbi meritën dhe përgjegjësinë institucionale.

Zana Spahiu vjen nga një familje me kontribut të njohur në historinë e Kosovës. Ajo është mbesa e Ekrem Rexha “Komandant Drinit”, emër që lidhet me sakrificën dhe përkushtimin për lirinë e vendit. Kontributi i familjeve që dhanë shumë në periudhat më të vështira të historisë nuk duhet të harrohet, as të zëvendësohet me etiketime të thjeshtuara që e reduktojnë identitetin e një individi vetëm në lidhjet familjare apo martesore.

Në një shoqëri demokratike, secili duhet të gjykohet mbi aftësitë, integritetin dhe punën e tij. Nëse Zana Spahiu është zgjedhur për të udhëhequr transmetuesin publik, atëherë vlerësimi i saj duhet të bazohet mbi vizionin, profesionalizmin dhe rezultatet që do të sjellë në drejtimin e RTK-së. Paragjykimet dhe etiketimet nuk mund të zëvendësojnë vlerësimin objektiv të kompetencës.

RTK-ja ka nevojë për udhëheqje që garanton pavarësi editoriale, profesionalizëm dhe besueshmëri. Drejtimi i këtij institucioni është një përgjegjësi e madhe, ndërsa çdo drejtues duhet të ketë mundësinë të dëshmojë veten përmes punës konkrete. Pikërisht për këtë arsye, Zana Spahiu meriton të vlerësohet mbi bazën e performancës së saj dhe jo përmes stereotipeve apo lidhjeve familjare që nuk e përcaktojnë profesionalisht.

Kosova ka nevojë për një kulturë publike ku merita të jetë kriteri kryesor. Respekti për familjet që kanë kontribuar për lirinë e vendit dhe vlerësimi i profesionistëve duhet të ecin paralelisht. Emërimi i Zana Spahiut mund të shihet si një mundësi për të dëshmuar se institucionet publike udhëhiqen nga njerëz të aftë e të përgjegjshëm, ndërsa gjykimi për punën e tyre duhet të bëhet mbi rezultatet dhe jo mbi paragjykimet.